852. Daj Boże Swym dziatkom

Sierpień 13, 2008 at 11:23 am (22. Ślub)

1. Daj Boże Swym dziatkom na wszystkie ich dni [:Ochronę i szczęście, niech wciąż służą Ci:]

2. Ich życie przyjemnie niech płynie co dzień, [:Niech światłość Twej łaski rozprasza im cień.:]

3. Mądrości Swej, Boże, Ty w życiu, im dasz; [:Nad wszystkie bogactwa — pokojem ich darz.:]

4. Daj świętość im, Boże, w miłości ich święć, [:.Dążenia do nieba zachowaj w nich chęć.:]

5. W nadziei racz, Panie, utwierdzać wciąż ich, [:A wiarę w ich sercach posilać, chciej mdłych.:]

6. Daj odczuć im, Panie, że z nimi Twój Duch, [:Ze jesteś wciąż przy nich, ich Pasterz i Druh.:]

słowa: I. S. Prochanow
źródło: Gusli. Towarzystwo Wydawnicze „Kompas”, Łódz 1923

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

853. Wasze serca

Sierpień 13, 2008 at 11:15 am (22. Ślub)

1. Wasze serca, wasze dłonie, Ku Swej chwale Zbawca splótł, Który nosi w Swoim łonie Dla was strumień jasnych wód.

Refren: Błogo, błogo pielgrzymować Razem z Panem, dłonią w dłoń, Z Nim się smucić, z Nim radować, Z Nim na rajską zdążać błoń.

2. Małżeńskiego On ogniwa Pierwszym członkiem winien być, Chętnie z wami Pan przebywa, Z Nim możecie szczęśnie żyć.

3. Z niebios wyżyn błogosławi Warn miłośnie Pańska dłoń, Niech Go życie wasze sławi, Swe modlitwy wznoście Doń.

melodia: E. Gebhardt
nuta: Niechaj w sercach, nr 454

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

854. Zbawiciel w Kanie Galilejskiej

Sierpień 13, 2008 at 11:07 am (22. Ślub)

1. Zbawiciel w Kanie Galilejskiej Na święto ślubu przyszedł Sam, I pierwszy raz na ziemi Judzkiej Okazał Swoją chwałę tam.

Refren: O, Panie nasz, pobłogosław nas! Przyjdź, okaż dziś chwałę Swą! O, Panie nasz, pobłogosław nas, I z nami parę tę!

2. Błogosław życie młodych, Panie, Bądź Gościem ich po wszystek czas. Niech im się złego nic nie stanie, Błogosław młodym, — z nimi nas!

3. Niech kwieciem ścielą się ich drogi, Ty sercom ich daj pokój Swój, Ty Boże, stwórz im żywot błogi, Po wszystkie dni Ty przy nich stój!

4. Bez światła Twego, Panie Boże, Radości nie ma w świecie złym, Gdyż świąt ten nic nam dać nie może, Tyś tylko szczęściem w życiu tym!

5. O, Jezu, Królu łask i Panie! Ty prowadź nas i nami rządź. Przez całe życie nasze stale Pasterzem naszym dobrym bądź!

słowa: I. S. Prochanow
melodia: M. Towne
źródło: Pieśni Kościelne cz. I, Warszawa 1949, nr 136

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

855. Z dwóch serc, o Panie

Sierpień 13, 2008 at 11:02 am (22. Ślub)

1. Z dwóch serc, o Panie, jedno stwórz, Swą rękę na nie włóż, By odtąd jednym było już. Wśród życia tego burz.

Refren: Miłością Swą otaczaj wciąż, Miłością Swą ogrzewaj wciąż, By miłość ich nie gasła w nich, A wiary jasny płonął znicz.

2. Dziś ich przymierze stwierdzić chciej I w Swej opiece miej, Od pokus złego Panie chroń I Ducha daj im broń.

3. Dwie myśli w jedno zechciej spleść, W ich życiu przy nich stój, Niebieską manną Sam ich żyw. Ze Skały wodą pój.

4. Młodymi, Panie, kieruj Sam, I w ich rodzinie rządź, I prowadź ich do niebios bram, Do śmierci z nimi bądź.

słowa: B. Stawiński
źródło: Pieśni Strannika, wydał W. A. Felter, Warszawa 1922

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

856. Do grobu proch kładziemy

Sierpień 13, 2008 at 10:57 am (23. Pogrzeb)

1. Do grobu proch kładziemy. Gdzie spocznie drogi brat. Żegnamy na tej ziemi Ten zwiędły życia kwiat. My wieńce ci składamy… Czy patrzysz na nie rad? Do Domu wyprawiamy [:Wszak żegnasz już ten świat:]

2. Do domu rodzinnego Nas wzywa wszystkich Bóg, Do życia spokojnego, Gdzie nie ma żad,nych trwóg. Na łonie Ojca w niebie, — Tam cisza wiecznie trwa — Tam czeka On na ciebie. [:Spoczynek błogi da.:]

źródło: Pieśni Kościelne cz. II, Warszawa 1957, nr 99

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

857. Gdy słońce zajdzie

Sierpień 13, 2008 at 10:54 am (23. Pogrzeb)

1. Gdy słońce zajdzie nad naszą ziemią, Niebiański ranek zaświta nam, Przyjdzie kres wszystkim troskom, cierpieniom, Gdy słońce zajdzie u niebios bram.

2. Gdy słońce zajdzie, nieba jasnego, Chmury, ni burze nie zaćmią już. O, dniu radości, szczęścia wiecznego, Gdy słońce zajdzie wśród rajskich zórz!

3. Gdy słońce zajdzie, Bóg mnie powita; „O sługo dobry, skończyłeś bieg.” Ma grzeszna przeszłość łaską zakryta, Gdy słońce zajdzie za tamten brzeg.

słowa: V. P. Brook
przekład: A. Bajko
melodia: B. K. Brock
źródło: Pieśni Kościelne cz. II, Warszawa 1957, nr 178

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

858. To życie jest jak cień

Sierpień 13, 2008 at 10:42 am (23. Pogrzeb)

1. To życie jest jak cień i więdnie jako kwiat, Gdy zmrozi go swym tchnieniem szron, wnet znika jego ślad.

2. Lecz źródłem życia Bóg; kto Mu swe serce da, Ten chociaż wstąpi w śmierci grób, na wieki żyje, trwa!

3. I chociaż ciało się zamieni w zimny pył, Nasz nieśmiertelny, wolny duch, w swym Bogu będzie żył.

4. Nie splami go tam grzech, nie zgnębi smutek, ból; Na wieki szczęściem będzie lśnić, gdzie jego Bóg i Król!

źródło: Śpiewnik Metodystyczny, nr 128

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

859. Już ostatni za górami

Sierpień 13, 2008 at 10:37 am (24. Pory dnia i roku)

1. Już ostatni za górami Promień słońca zgasł. Zbawicielu, zostań z nami, Nie opuszczaj nas. W nocnej kryją się zasłonie  Nędza, grzech i strach. Niechże, — Jezu, na Twym łonie Usnę w błogich snach.

2. Już pasterze poją trzody Wracające z pasz; Ty pragnącym żywą wodę I też pokój dasz. Przyjdź ze słodkim ukojeniem, Grzeszne myśli spłosz, Niech otoczy swym ramieniem Wiernych, Anioł stróż.

3. Już ogarnia ziemskie kraje Nieprzejrzany mrok; Do niecnego dzieła wstaje Stary, chytry wróg. Gdy zapragnie ten morderca W nocy kąkol siać, Ty mu zamknij wszystkie serca, Sprawę jego zgładź.

4. Już spogląda na tę ziemię Złotych gwiazdek rój; Kiedy snem ujęty drzemię, Czuwaj, Jezu mój! Pierzchną wnet na Twe spojrzenie Niespokojne sny, Zniknie senne przywidzenie, W którym serce drży.

5. Już ostatni za górami Promień słońca zgasł. Zbawicielu, zostań z nami, Nie opuszczaj nas. Gdy zapadną śmierci cienie, Ty w ciemności świeć, Daj pokoju w me sumienie, Do ojczyzny wiedź.

muzyka: K. Lubomirski
źródło: Gimny Christian, First Russian Baptist Church, New York, 1956

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

860. Z szybkością wiatru

Sierpień 13, 2008 at 10:21 am (24. Pory dnia i roku)

1. Z szybkością wiatru czas przemija. Tak przeszło już tysiące lat [:I przejdzie nasze pokolenie Przykładem przeszłych życia lat.:]

2. Tak w wieczność mknie dzień tego świata, Nie pozostanie nawet cień. [:I życie prędko tak ulata, I przyjdzie nasz ostatni dzień.:]

3. A nasze głośne wychwalanie, Te huczne dzieła ludzkich rąk, [:Też runą w przepaść bezpowrotnie, Jak kamień w morzu spada w głąb.:]

4. Więc po cóż na ten świat przyszedłeś? By cierpieć ból, wylewać łzy? [:Czyż po to tutaj się znalazłeś, By nie mieć szczęścia ani krzty?:]

5. Lecz wiedz, że jest i życie wieczne, Z Chrystusem szczęście, pokój — tam! [:Ach patrz, jak życie twe jest grzeszne, Więc zawróć! Spiesz do niebios bram!:]

źródło: Pieśni Kościelne cz. II, Warszawa 1957, nr 223

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

I. Do śmierci z Biblią

Sierpień 12, 2008 at 11:08 pm (25. Addenda)

1. Do śmierci z Biblią świętą Już nie rozstanę się; Radością niepojętą Napełnia ona mię. Nigdy już, nigdy już mej Biblii nie porzucę; Nigdy już, nigdy już nie porzucę Księgi tej.

2. Gdy drogi cel się zatrze Wśród życia mego burz — Znów na Golgotę patrzę, Bo Biblia to mój stróż. Nigdy już, nigdy już mej Biblii nie porzucę; Nigdy już, nigdy już nie porzucę Księgi tej.

3. Do łez mię ona wzrusza — Z niej bije prawdy zdrój I życie czerpie dusza — To skarb najdroższy mój. Nigdy już, nigdy już mej Biblii nie porzucę; Nigdy już, nigdy już nie porzucę Księgi tej.

Bezpośredni odnośnik Dodaj komentarz

Next page »